ربات BigDog يک از اعضاي خانواده‌ي ربات‌هاي بوستون دايناميکز[1] است. این يک ربات چهارپا است که مي‌توان راه برود، بدود، روي نواحي ناهموار حرکت کند و يا بارهاي سنگين را جابه‌جا نمايد. ربات BigDog توان حرکت خود را از يک موتور بنزيني دريافت مي‌کند. اين موتور محرک‌ها و عمل‌گرهاي هيدروليکي موجود بر روي اين ربات را کنترل مي‌نمايد. پاهاي او هم‌چون پاهاي حيوانات طراحي شده است. اين پاها داراي عناصري هستند که مي‌توانند ضربات ناگهاني را جذب کرده و مانع واژگوني ربات در اثر اين ضربات شوند. ابعاد اين ربات که به اندازه‌ي يک سگ بزرگ و يا يک قاطر کوچک است، حدود يک متر طول، هفتاد سانتي متر بلندي و هفتاد و پنج کيلوگرم وزن است.

 ربات BigDog مجهز به يک پردازش‌گر مستقر بر روي ربات مي‌باشد که حرکت ربات، کنترل پاها و به‌کارگيري انواع گسترده‌اي از حس‌گرها را بر عهده دارد. هدايت‌گر ربات BigDog تلاش مي‌کند تا پويايي رفتارهاي ربات را به گونه‌اي مديريت نمايد که ربات بتواند در وضعيتي متعادل، به حرکت، جابه‌جايي و رفتارهاي پر انرژي خود همراه با تغيير شرايط کاري ادامه دهد. حس‌گرهاي متعدد و متنوعي در طراحي اين ربات به کار رفته‌اند. حس‌گرهايي که اطلاعاتي از موقعيت مفاصل، نيروي وارد شونده بر مفاصل، نجوه‌ي تماس با زمين، باري که از سوي زمين به ربات وارد مي‌آيد، ژيروسکوپ ليزري و بينايي استريو را براي سيستم پردازش‌گر ربات فراهم مي‌سازند. حس‌گرهاي ديگري نيز در اين ربات به کار رفته‌اند که وضعيت دروني آن‌را گزارش کرده‌اند. مسائلي مانند فشار هيدروليک، فشار روغن، دماي موتور، دور موتور، توان باطري‌ها و ساير مسائل از اين دست به وسيله‌ي اين حس‌گرها گزارش مي‌گردند.

اين ربات، با اين توصيفات مي‌تواند با سرعت 5.3 کيلومتر در ساعت حرکتي يورتمه وار داشته باشد، با شيبي حدود 35 درجه بجهد و باري در حدود 55 کيلوگرم را حمل نمايد.

اين ربات به جهت توان حمل بار قابل توجه و همين‌طور امکان حرکت در نواحي بسيار ناهموار و مقاومتي که در مقابل فشارها و ضربه‌هاي ناگهاني بيروني از خود نشان مي‌دهد، قابليت استفاده در کاربردهاي نظامي و يا مصارف امداد و نجات را دارا مي‌باشد. ويدئوي زير صحنه‌هايي از حرکت و توان‌مندي‌هاي اين ربات را به تصوير کشيده است

منبع:                   http://robotgroup.blogfa.com

زلزله‌ی بزرگ Hanshin-Awaji قریب به 6400 کشته بر جای گذاشت. اغلب جان باخته‌گان در اثر حوادثی که پس از زلزله رخ داده بود و یا در شرایطی که در خانه‌های خود زیر آوار و ویرانی مدفون شده بودند جان خود را از دست داده بودند. خانه‌ای که سال‌ها در آن زیسته بودند به یکباره بر سرشان آوار شد. آن‌ها زیر آوار مدفون بودند و تقاضای یاری می‌کردند. اما متاسفانه پاسخی برای تقاضای آنها اندیشیده نشده بود.

یکی از راه‌کارهایی که برای پیش‌گیری از تکرار مجدد چنین فجایع دل‌خراشی، به کاربستن رباتیک و علوم کامپیوتر در عملیات امداد و نجات است. از طریق این فناوری‌ها می‌توان به مصدومین گرفتار در زیر آوار دسترسی پیدا کرده و جان آن‌ها را نجات داد.

موسسه‌ی بین‌المللی سیستم‌های امداد  [1]IRS ،  یک سازمان غیر انتفاعی است که فعالیت‌های خود را به تولید ربات‌هایی که بتوانند امدادگران را در شرایط بروز سانحه یاری دهند، اختصاص داده است. یکی از پروژه‌های این موسسه تولید یک ربات مارگونه با نام IRS Soryu است. این ربات که در یک فعالیت مشترک با موسسه‌ی فناوری توکیو[2] تولید می‌شود، دارای دوازده کیلوگرم وزن و یک‌صد و بیست سانتی‌متر طول می‌باشد. این ربات به گونه‌ای طراحی شده است که بتوان مسیر خود را در شکاف‌های باریک و از میان آوار به‌جا مانده از ساختمان بیابد و در لا‌به‌لای آن‌ها به جستجوی مصدومین حادثه بپردازد. پیکره‌ی این ربات به یک دوربین و یک میکروفون برای دریافت داده‌هایی از میان ویرانی‌ها مجهز شده است. به علاوه یک حسگر حرارتی نیز به تجهیزات این ربات افزوده شده، تا بتواند حرارت بدن مصدوم را دریافته و موقعیت او را بیابد. این حسگر، این امکان را نیز فراهم می‌سازد که حتی اگر در زیر آوار منبع نوری نیز وجود نداشت و مصدومین در تاریکی گرفتار شده بودند، باز هم فرصت یافته شدن آن‌ها وجود داشته باشد. طراحی منعطف این ربات برخی توانمندی‌های مختص محیط‌های دچار سانحه را به آن افزوده است، اگر در شرایطی این ربات با مانعی در زیر آوار برخورد کند و به سبب این برخورد تعادل خود را از دست بدهد و یا از ارتفاعی، فرو بیفتد، خواهد توانست با چرخش پیکره‌ی خود مجدداً به وضعیت متعادل و مناسب برای حرکت بازگردد.

پروفسور ساتوشی تادوکورو[3]، استاد دانشگاه توهوکو[4]در رشته‌ی کامپیوتر و مهندسی سیستم‌ها، که اکنون [در زمان نگارش این گزارش] به عنوان مدیر IRS فعالیت می‌کند. در مورد این ربات می‌گوید: «از آن‌جا که این ربات برای رسیدن به حداکثر قابلیت تحرک و جابه‌جایی طراحی شده است، می‌توان تا عمق 30 متر میان لاشه‌های آوار نفوذ کند و به سوی تمام جهات برای یافتن مصدومین حرکت کند». او هم‌چنین می‌افزاید:«روش کنونی برای جستجو در میان آوار آن است که دوربین‌های خود را در میان شکاف‌ها و فواصل میان لاشه‌های آوار در روی سطح زمین قرار دهیم و در همان سطح به جستجو بپردازیم، اما بهترین و مفیدترین کاری که در این‌گونه مواقع باید صورت پذیرد این است که در عمق پنج تا ده متری زیر سطح زمین جستجوی خود را انجام دهیم. این‌گونه است که استفاده از ربات‌های امدادگر می‌تواند ما را بسیار آسان‌تر و سریع‌تر به بالین مصدومان برساند».

موسسه‌ی IRS پس از زلزله‌ی مهیب Hanshin-Awaji و در اثر تلاش تعدادی از محققین و پژوهش‌گران از جمله پروفسور تادوکورو که خود نیز از سانحه دیده‌گان زلزله‌ بود، بنیان نهاده شد. وزارت آموزش، فرهنگ، ورزش، علم و فناوری کشور ژاپن در سال 2002 میلادی گروهی را به عنوان هسته‌ی پژوهشی، برای پروژه‌ی ویژه‌ی خود در رابطه با کاهش بلایای ناشی از زلزله در محیط‌های شهری، تشکیل داد. این گروه با مشارکت حدود سی و دو دانشگاه داخلی، موسسات پژوهشی و شرکت‌های مرتبط با این موضوع تشکیل شد. در این میان IRS نقش هدایت و ایجاد هماهنگی واحدها و عناصر گوناگونی که در فضای صنعتی، آموزشی و یا دولتی حضور داشتند را بر عهده گرفت. این فعالیت وسیع مشترک میان این واحدهای متنوع با هدف طراحی ربات‌های امدادگر و سایر سیستم‌های امداد که بتوانند باعث کاهش بلایای ناشی از زلزله شوند و پژوهش در عرصه‌های گوناگون در راستای این هدف صورت می‌پذیرد.

به طور کلی این باور وجود دارد که اگر کسی پس از زلزله‌ای مهیب یا هر فاجعه‌ی دیگری، در میان آوار و ویرانی گرفتار شود، می‌توان امیدوار بود که در زمانی حدود هفتاد و دو ساعت پس از حادثه فرصت برای نجات او وجود داشته باشد. متاسفانه این واقعیتی تلخ است که بسیاری از بازماند‌گان حادثه در زیر آوارها مدفون می‌مانند و جان خود را از دست می‌دهند، تنها به این دلیل که امدادگران فرصت کافی برای نجات آن‌ها نمی‌یابند. تولید ربات‌های امدادگر این امید را ایجاد می‌کند که فرآیند مشکل و پرخطر جستجو و یاری رسانی به مصدومین پس از زلزله با سرعت بیشتری صورت پذیرد و بازمانده‌گان از حادثه‌ای چنین تلخ همواره این داغ را در سینه نگاه ندارند، که اگر سرعت عملیات امداد بیشتر بود شاید آن‌ها نیز عزیزی را از دست نمی‌دادند. پروفسور تادوکورو و پژوهشگران همراهش امیدوارند که ربات‌های آنها بتواند نقشی موثر در این عملیات ایفا نماید.

لینک فیلم ربات ۱         لینک فیلم ربات 2

             برگرفته از                              http://www.nurc.ir